Kardeşi gittiğinde, kendisini odasına kapatmıştı. Odasında hiçbir değişiklik yoktu. Sadece hastaneye gittiğinden beri doğru düzgün temizlenmemişti. Yerler temiz görünüyordu, ama diğer yerler leş gibiydi.
Tavan örümcek ağlarıyla, yatağının ve yanı başındaki komodinin üzeri kalın toz tabakalarıyla kaplıydı. Gardrobunun kapaklarını açtığında, örümcek ağlarının arasına bırakılmış bavulunu gördü. Üzerinde koca koca örümcekler dolaşıyordu. Ayrıca odada tozla karışık küf kokusu vardı.
Poyraz yüzünü buruşturdu. Kardeşi, onun geleceğini bilmesine rağmen hiçbir yere el atmamıştı. Eve döndüğünde ona iyi bir ders verecekti. Yatağının nevresimlerini çıkarıp, Utku'nun odasından temiz nevresim aldı ve çarşafı serip, yorgan ve yastık kılıflarını değiştirdi. Banyodan bir bez alıp ıslattı. Gardrobunu ve komodini temizledi. Bavulunu yatağın üzerine boşalttı. Kıyafetlerini yerleştirirken, bir şey dikkatini çekti
Kıyafetlerinin arasında küçük, sarı bir kağıt parçası gördü. Kağıdı alıp, evirip çevirdi. Üzerinde bir yazı vardı, yalnızca bir cümle. 'Söylediklerimi unutma!' Poyraz'ın elleri titremeye başladı. Bu mesajı ona kimin bıraktığını çok iyi biliyordu. Mirza... Bu notu yazıp, o görmeden eşyalarının arasına saklayacak kadar iyi olduğuna göre, bu konuda epey ciddiydi. Söylediği her şeyi de yapacak kapasitedeydi.
Sabit gözlerle nota bakarken, evin sokak kapısının kilidinde dönen anahtarın sesini duydu. Hemen silkindi ve notu, kıyafetlerinin arasına sakladı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder