Alina ile Mirza'nın bağırışlarıyla, gözlerini açtı. Alina Mirza'ya bağırarak bir şeyler söylüyor, Mirza'da ona aynı ses tonuyla tehditler yağdırıyordu. Poyraz yattığı yerden doğruldu ve oturur vaziyette, bir süre bekledi. Günler sonra sıcak bir evde, rahat bir yerde ve tok karnına uyumak ona çok iyi gelmişti. Esneyip gerinerek, uykusunu dağıtmaya çalıştı. Keyfi o kadar yerindeydi ki, onların kavgalarına karışarak moralini bozmak istemiyordu. Duvardaki saat öğlenin on ikisini gösteriyordu. Poyraz yatak olarak kullandığı koltuktan kalktığı sırada, Mirza yüzünde umursamaz bir tavırla salona geldi. Hemen arkasından da Alina... Hala söyleniyor, bağırarak el kol hareketleri yapıyordu. Mirza onu epey öfkelendirmişti anlaşılan. Alina, Mirza'nın nasıl bir insan olduğunu ayrıntısıyla bilse, bu söylediklerine pişman olurdu.
"Burada kalıyorsunuz diye evimi kendi evinizmiş gibi kullanamazsınız!" dedi Alina.
Mirza, gece yattığı koltuğa uzanarak televizyonu açtı ve kanalları gezinerek, karşılık verdi.
"Ne yapacağımı sana mı soracağım? Kes sesini otur yerine!"
"Bak bak... Laflara bak... Sen kim oluyorsun da benimle bu şekilde konuşuyorsun, hadsiz!"
Mirza onu dinlemeden kanalları değiştirirken, Poyraz araya girdi.
"İkiniz de sakin olun. Sorun ne?" diye sordu, ama kimse onu ciddiye almadı.
Alina, Mirza'ya son kez öfkeyle baktıktan sonra odasına gitti. Hala kendi kendine söyleniyordu. Mirza arkasından bağırarak söylendi.
"Yolda giderken dikkat et, polis falan görebilirsin."
Alina onu duymazdan geldi ve hazırlanıp, işe gitmek için evden çıktı. O çıkar çıkmaz Mirza televizyonu kapattı ve sıkıntıyla iç çekti.
"İçim hiç rahat değil."
"Benim de..." dedi Poyraz. "Evimi özledim."
Mirza gözünün yanıyla ona baktı ve başını yana eğerek söylendi.
"Ben ne diyorum sen ne diyorsun Poyraz... Lanet olsun, sana nereden bulaştım ben?"
"Pişman mısın Mirza?" diye, öfkeyle sordu Poyraz.
"Hayır Poyraz, hayır."
"Ne düşünüyorsun o halde?"
Mirza öne doğru eğildi ve kollarını dizlerine dayayarak, çenesini sıvazladı.
"Aklıma bir fikir geldi ama bunu yapmak riskli olabilir." dedi düşünceli bir biçimde.
"Neymiş o fikir?"
Mirza göz ucuyla Poyraz'a baktı.
"Bunu bu gece yaparken öğreneceksin."
Poyraz sıkıntıyla iç çekti. Yine sokaklara düşecekler, tehlikeli işler yapacaklar ve kesin yine bir sorun çıkacaktı. Poyraz artık yorulmaya başlamıştı ama aradığı şeyi bulmadan duramazdı. Mirza onu her seferinde riske sokuyordu ama bunu kendisi için değil, onun için yapıyordu. O ağacı bulduklarında ikisi de rahat edecek ve yollarını ayıracaklardı. Evi, sanki kendi evleriymiş gibi kullanarak önce kahvaltı yaptılar ardından sırayla banyoya girip yıkanarak, iyice temizlendiler. Poyraz kurulanmak için birkaç kağıt havlu kullanmıştı. Alina'nın eşyalarına elini sürmek ve onunla tartışmak istemiyordu. Mirza ise başına gelecekleri umursamadan, Alina'nın dolabını karıştırmış ve onun bornozunu kullanmıştı. Akşam kıyamet kopacaktı. En iyisi Alina'nın gelme saatine yakın evden çıkmaları olacaktı, ama Mirza bundan hiç korkmuyordu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder