Nezarethaneye girmiş, savcıya ifade vermek için bekliyordu. Onu ifade işlemi için yanına alan kadın, Önder'in üniformalı memur olduğu zamanlarda, aynı karakolda görev yaptığı eski bir arkadaşıydı. Önder kafasında bir plan kurmuştu. Bu planı uygulamaya dökmek için görev yaptığı yerden hiç kimsenin, hiçbir şeyi bilmemesi gerekiyordu. Bunun için görev yerinden uzak ve mesai arkadaşlarını tanımayan, tamamen yabancı birilerini bulması gerektiğini düşünmüştü. Bunun için uzun süre düşünmüş ve onu bulmuştu. Başka tanıdıkları da vardı ama bu tür konularda, bir kadından yardım almak daha mantıklıydı. Çünkü kadın duygularıyla hareket ettiğinden dolayı, erkekten daha farklı düşünür ve bu tür konuları onlardan daha çok daha ciddiye alırdı.
O kadına ulaşarak ona her şeyi anlatmış sonra planından bahsetmişti. Kadın ilk başta bunun kanunen çok riskli olduğunu söylese de Önder'e ve karısına dayanamamış, kendisini büyük bir tehlikeye atmıştı. Kadın Önce bir mülteci bir kız bulmuş ve para karşılığında, Önder hakkında yalan ifade vermesini ve ona tecavüz ettiğine dair iftira atmasını sağlamıştı. Sonra da kızın ülkeye kaçak yollarla girdiği anlaşılmıştı ve kız, muayenelerinin ardından sınır dışı edilmesi için göçmen kaçakçılığıyla mücadele birimine gönderilmişti. Kız sonunun böyle biteceğini ve ülkeden atılacağını düşünmemişti.
Bunu öğrendiğinde, kadın komiseri gerçekleri anlatmak ile tehdit etmiş ama komiser onu tatlı dille, bir şekilde ikna etmişti. Şimdi bu olayı kamu oyuna duyuracaklar ve herkes cinayet masasının başkomiserinin bir tecavüzcü olduğunu düşünecekti. Aslında böyle bir şey olmadığını Önder'in dışında bilen kişiler, yalnızca kadın komiser arkadaşı ve mülteci kızdı. Komiserin ağzı çok sıkıydı. Kafasına silah dayansa, düşmanının sırrını bile kimseye söylemezdi. Önder ona sonuna kadar güveniyordu. Önder'in bu suçu duyulacak ve yayılacaktı. Kız sınır dışı edilmeden önce mahkemede tekrar ifade verecek ve Önder'in, kendisine tecavüz ettiğini söyleyecekti.
Ardından kızın muayene raporları incelenecek, tecavüz bulgusuna rastlanmadığından ve bir kanıt bulunmadığından dolayı, Önder serbest kalacaktı. Sonra da kamu oyuna mahkeme kararı duyurulacaktı. Önder tekrar dışarı çıktığında, herkes ona delil yetersizliğinden dolayı cezasız kalmış bir tecavüzcü gözüyle bakacaktı. Katil bunu öğrendiğinde, onu da temizlemek için Önder'in peşine düşecekti.
Önder buna hazırlıklı olacağından dolayı, katil onu öldürmeden onu yakalayacaktı. Onu bulmanın başka çaresi yoktu. Herkes onun ne kadar iğrenç bir insan olduğunu düşünecekti. Belki de aynı binada çalıştığı kadın memurlar onu görünce yollarını değiştirecek, onunla aynı asansöre binmeyeceklerdi.
Hatta belki erkekler bile onunla aralarına mesafe koyacaklardı. Yolda yürürken herkes dönüp ona bakacak, arkasından küfürler edeceklerdi. Önder tüm bunları düşündükçe daha da strese giriyor, buradan çıktıktan sonra olanlara nasıl katlanacağını düşünüyordu. Ama komiserin dediği gibi, olay bir süre sonra unutulup gidecekti. Neler unutulmuştu, bu mu unutulmayacaktı? Kayıp olan ve yıllardır, hakkında hiçbir bilgiye ulaşılamayan gencecik bir kız unutulmuştu. Bu sözde modern ve ahlaksız topumda Önder'in yaptığı mı unutulmayacaktı? Başka bir konu olsa ne itibarını, ne şerefini, ne de namusunu asla ayaklar altına almazdı.
Ama söz konusu olan karısıydı. Onun için her türlü rezalete katlanmaya hazırdı. Doğmamış bebeklerinin ölümüne neden olduktan sonra bir de karısını kaybederse, vicdan azabından asla yaşayamazdı. Geceyi nezarethanede geçirdi ve ertesi gün, sabahın erken saatinde mahkemeye çıkmak için hazırlandı. Bir memur demir parmaklıkların kilidini açıp içeri girdi ve Önder'in ellerine kelepçe taktı. Kapının önünde başka bir memur ve planını birlikte uyguladığı kadın komiser vardı. Önder nezarethaneden çıkıp adliyeye gideceği ekip aracına binerken, kadın komiser de araca yaklaştı ve Önder'e doğru eğildi.
"Mahkemede suçlamaları sakın kabul etme! Kız ısrar edecek ama sen de ısrarla reddet. Ayrıca sadece sorulara cevap ver, başka bir şey söyleme..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder